Sami oceńcie…

Otóż trendy, które widzimy w sieciówkach to wynik planów 5-10 letnich.

Mniej więcej tak to wygląda:

Zaczyna się od pomysłów na nowe wzory tkanin, dzianin, włókien (tj. lycra, lurex, polar). 

Aby mogła ruszyć produkcja jakiejś tekstylnej nowinki, trzeba przygotować park maszynowy i przędze. Tutaj pierwszy głos mają inżynierowie i firmy produkujące maszyny. Czasami w maszynie wystarczy nowe oprogramowanie, ale bywa że potrzeba kupić jakiś nowy element, nakładkę albo wręcz całą maszynę.

Pamiętacie może, kilkanaście lat temu był bum na ścieg fastrygowy w żakietach i marynarkach. Aby szwalnia mogła nadążyć za tym trendem musiała kupić specjalną maszynę.

Maszyny profesjonalne to nie to co nasze domowe wielofunkcyjne, przenośne skarby. Profesjonalne maszyny są wyspecjalizowane w szyciu konkretnego ściegu. Aby uszyć prosty T-shirt potrzeba 2-3 maszyn przemysłowych.

Zatem dla producentów masowych trendy są bardzo wygodną ściągą, pozwalają tworzyć budżety no i wiadomo, kto pierwszy wie co będzie grane, ten wygrywa.

Podobnie jest z kolorami. Palety kolorystyczne trendów również są ustalane mniej więcej 5 lat do przodu i sprzedawane z wyprzedzeniem za grubą kasę.

I tak oto wygląda przepis na masową kolekcję sezonową.

Kiedyś w sezonie były dwie kolekcje: jesienno-zimowa oraz wiosenno-letnie, dziś mamy 5 sezonów plus dropy, czyli małe kolekcje tematyczne.

Czy potrafisz zobaczyć oczami wyobraźni te ilości wody, energii, surowców naturalnych które zużywa się  na potrzebny tej machiny produkcyjnej?

Obecnie mamy olbrzymią nadprodukcję odzieży. Przez 50 lat mogłaby nie powstać ani jedna sztuka odzieży a i tak wszyscy ludzie na Ziemi mieliby się w co się ubierać.

Nie ma nic złego w trendach powstających spontanicznie na ulicach, zazwyczaj powoływanych do życia przez buntujących się młodych ludzi. Te manifesty zazwyczaj niosą z sobą mądre przekazy i warto im się przyglądać. Cenię je za to, że są szczere w przeciwieństwie do trendów sieciówkowych mających w podtekście nadrabianie poczucia własnej wartości, poprzez przynależność do większej grupy, homogenizację. Geneza trendów to bardzo ciekawy, moim zdaniem wątek socjologiczno- psychologiczny, który z przyjemnością rozwinę w następnym poście.

Powracając do trendów jako masowego zjawiska przemysłowego  oraz wpajanego nam przez kolorowe czasopisma oprogramowania, które mówi nam jacy mamy być, uważam że warto mieć do tego dystans i wiedzę o całym tym procesie.

Wypracowanie własnego stylu to najwyższa jakość wyrażania siebie oraz przejaw samoświadomości - znajomości swojej prawdy. To sposób na wyzwolenie się spod dyktanda konsumpcjonizmu oraz wspaniała przygoda w budowaniu własnej niezależności, wolności.

Aby doświadczyć tego luksusu, trzeba mieć wywalone na opinię innych (dotyczy codzienności, zazwyczaj nie dotyczy wyjątkowych okazji)

No i dlatego kocham swoją pracę, gdyż umożliwia mi ona obcowanie z takimi właśnie ludźmi. Cudownie jest gościć w ich światach, poznawać ich wartości, dyskutować oraz wspólnie się zachwycać.

Sorry sieciówki. 

Bujaj się fast fashion.

    Czy kiedykolwiek czułaś/czułeś się umęczony nadmiarem lęków w swojej głowie i pilnowaniem ich, by nie wydostały się na zewnątrz? A może męczyło Cię pielęgnowanie tego, by nikt nie zorientował się, jaki dramat odbywa się w twoim środku? Ja tak. Znam to bardzo dobrze od prawie 30 lat.

Upcyklingowana, personalizowana lniana koszula

Kaszmirowa czapka dziana ręcznie na zamówienie, personalizowana

Bluza upcyklingowana na zamówienie Klienta

Bluza personalizowana haftem stworzonym dla Klienta

Futrzana kamizelka z odzysku w trakcie przeróbki

Personalizowana odzież męska na zamówienie Klienta

Koszula męska w trakcie przeróbki na koszulę damską

Ręcznie dziany sweter z Vinted po przeróbce

Fragment spodni upcyklingowanych na życzenie Klientki

 ...Można by pomyśleć że to zawołała mnie sukienka z wystawy, lub cokolwiek innego co można na siebie założyć. 

Tymczasem przemówiła do mnie kurtka i to na wielu poziomach. 

Kurtka która jest nie dla mnie. 

To egzemplarz, który czekał sobie cierpliwie od roku na swój moment, kiedy przyjdzie jego czas powrotu do życia i obiegu. 

Tak jak zwykle, kurtka trafiła na manekin, wyświetliła się na niej historyjka układana z naszywek, haftów. Wszechu pisał opowieść moją ręką i obrazkami w totalnym flow.

Znów pojawiła się amanita i kwiaty, wskoczył Totoro i Wszechu się zaśmiał "Hehe" 

Skąd to nagłe zainteresowanie Muchomorkiem?

Okazuje się, że jak zwykle nie odkrywamy Ameryki. W książce Waldka Borowskiego "Święty Grzybóg" mamy szereg opisów oraz ilustracji ujawniających motyw czerwonego grzyba w symbolice malarskiej lub stroju liturgicznym.

Skąd ten mistycyzm?

U mnie fascynacja symbolem Muchomora nie jest ślepym podążaniem za modą. Czuję, że Amanita odmieniła moje życie i dlatego pojawia się na moich produkcjach jako symbol Mocy.

Link do mojego TikToka z Amanitą

A wszystko zaczęło się od pewnej Wigilii...

Tak jak większość z nas miałam wgrany program blokujący: czerwony to ostrzeżenie przed trucizną.

Kilka lat temu jednak pewna osoba z wykształceniem medycznym, zatem godna zaufania, poczęstowała mnie opłatkiem z suszonej Amanity. Z wielkim zapewnieniem, że mikrodawka nie wywoła żadnych stanów, ma to raczej znaczenie rytualne i że kiedyś dokładnie takie opłatki spożywano.

Wyraziłam intencję i zjadłam wylosowany fragment kapelusza. Był wyjątkowo smaczny... i nie wydarzyło się nic... Za to pół roku później intencja się spełniła (znaleźliśmy swoje miejsce na ziemi) a moje ciało zaczęło "wołać" więcej Amanity.

Kojarzycie tzw. smaka na coś?

Dokładnie tak było i ze mną.

Link do płaszcza na Etsy

Link do płaszcza na Vinted

I tu wchodzimy na mistyczną ścieżkę, gdzie prowadzi intuicja.

W sezonie grzybowym pojawiła się na mojej drodze dokładnie taka ilość amanity jaką miałam spożyć w mirodawkach przez pół roku. Oczywiście na początku mojej przygody z muchomorem nie wiedziałam, że dokładnie tyle będę potrzebowała, wyszło to po zakończonej kuracji.

Grzybki przygotowane zostały wedle lekarskich zaleceń: suszenie, potem leżakowanie w ciemnym pomieszczeniu przez 3 miesiące by ewentualne substancje niesłużące nam, rozłożyły się na związki obojętne. 

Przyjmowałam mikrodawki codziennie, przez prawie rok. W pewnym momencie moje ciało się nasyciło i muchomorkowe chipsy przestały mi smakować. 

Czy odczułam jakieś wyraźne zmiany w ciele? Nie. Choć moje życie znacząco zaczęło się zmieniać, procesy śmigać, wyostrzyła się jeszcze bardziej intuicja, byłam prowadzona...

Nie mam namacalnych dowodów, że mikrodozing wpłynął na poprawę mojego zdrowia. Może gdyby zbadano mój mózg "przed i po" neurolodzy byliby w stanie coś zauważyć.

Natomiast zaobserwowałam takie zjawisko: w kolejnym sezonie amanitowym żaden muchomor nie stanął na mojej drodze, moje ciało również nie miało ochoty na jego spożywanie. Za to w tym roku, zdecydowanie woła i znów pojawiła się na mojej drodze spacerowej odpowiednia ilość ;)

Ufam swojej intuicji i jednocześnie apeluję do Was kochani byście nie traktowali moich doświadczeń jako wskazówki czy recepty. Warto samemu poczytać i zgłębić tę wiedzę. Zapytać siebie: czy jest to dla mnie? Jesteśmy niezwykle różni i to co jednemu służy niekoniecznie może być dobre dla drugiego.

Swoim doświadczeniem podzieliłam się z Wami po to byście wiedzieli jak ważny jest dla mnie symbol amanity, oraz co jej zawdzięczam, a czego nie można zbadać naukowymi dowodami. Być może jest to efekt placebo? 

A może ten mistycyzm znany był od dawna, skoro symbol muchomora pojawiał się na kartkach świątecznych jeszcze na przełomie XX wieku?

Ten sweter to przykład mojego zacięcia w dążeniu do perfekcjonizmu i tego jak porażka staje się początkiem nowego.

Pierwotnie miał być to sweter męski, zrobiony z kaszmiru lepszego niż Loro Piana, dziergany ręcznie tak by nie można było go odróżnić od dziewiarstwa maszynowego.

Pomysł miał być zrealizowany był pod egidą grupowego i szczytnego przedsięwzięcia. Dotarliśmy do manufaktury produkującej przędze na Wyspach Brytyjskich. Kaszmir od nich pochodzący przebijał wszystkie dotąd mi znane. A wymacałam wiele kaszmirów 😉 Na nasze zamówienie czekaliśmy dobrych kilka miesięcy. Nie mogłam się doczekać kiedy zacznę dziać ten projekt.

W końcu przędza trafiła na moje druty i zaczęło się rozlicznie oczek, próbkowanie na szablonach i mozolne dzianie… Trwało to bardzo dłuuuugo. Zrobiłam przód, tył, w końcu doszłam do rękawów i wtedy zaczęło być jasne, że warkocze zniekształciły kształt rękawów. Trzeba było wziąć poprawkę, pruć i zacząć rękawy od początku…

W międzyczasie nasze szczytne przedsięwzięcie zaczęło upadać. Piękna idea bardzo luksusowej marki nie przeszła próby naszego braku doświadczenia. Długo by pisać… W każdym razie była to wspaniała lekcja, która nas wiele emocji kosztowała. Odbiło się to między innymi na tym że sweter został odłożony i przez lata nie umiałam do niego powrócić by go ukończyć.

Wszystko odblokowało się gdy postanowiłam swetra nie kończyć a na jego bazie stworzyć nową damską wersję. Oto efekt nowego podejścia: perfekcjonizm nie może blokować, czasem należy odpuścić, pogodzić się z porażką i zacząć od nowa lub zmienić koncepcję.

Dodałam do tego projektu to, co jest tak bardzo moje, czyli zrobiłam rękawy według założeń „Kontrolowany Przypadek” (tak nazywam mój system dziania) oraz odzyskany kołnierz ze sztucznego futra i voila :D

Sweter jest do kupienia pod tym linkiem. Na ucho powiem Wam, że jest on w cenie samego kaszmiru z którego w większości został udziany. Wizualizuję, że trafi do osoby, która doceni jego kunszt i odczuje miłość jaka została włożona w jego powstanie. Jest on jak Feniks z bardzo konkretną Mocą.

Choć całe moje dorosłe życie kręciło się wokół reklamy i marketingu. Dziś wiem że nie potrzebna jest ani reklama ani kampania, jeśli chcemy pokazać światu coś co pochodzi z przestrzeni serca. Wszystkie działania reklamowe to tylko preteksty do puszczenia energii w świat, czy będzie to skuteczny przesył informacji zależy jedynie od nas samych i tego na ile pozwolimy sobie by być prawdziwym sobą.

Dawniej sprzedaż tego co tworzę przychodziła mi z olbrzymim wysiłkiem. Dziś niczego nie sprzedaję. Dzisiaj czuję wymianę. Wymieniam się energiami z kochanymi osobami (zapłata pieniędzmi, barter to również wymiana energii z serdeczną intencją). Może brzmi to naiwnie, ale dokładnie tak to jest. Jest flow, jest przepływ.

W mojej twórczości nic się nie zmieniło, dziergam cały czas, według tej samej filozofii. Za to zmieniłam się ja: kiedyś zamknięta zakotwiczona w roli dziecka/ofiary, dziś świadoma dorosła z wieloma przepracowanymi traumami. Co to ma do marketingu? Ano ma i to bardzo dużo. Otwierając serducho, pracując nad miłością do siebie z automatu zaczęłam przyciągać ludzi, którzy rezonują z tym samym poziomem intencji. W praktyce wygląda to tak, że chcemy być w tych energiach, wymieniać się jej przejawami, ubierać, słuchać, czytać, umacniać i wspierać, zasilać się wzajemnie. I nie trzeba tutaj rozgłosu na poziomie zasięgu telewizyjnego. Wystarczy grono osób, które tak jak Ty potrafi się zachwycać i cieszyć z tych samych rzeczy. Nazywam to serdecznym marketingiem. Choć słowo marketing kojarzy się z manipulacją, używam go tylko po to by zachęcić innych do przyjrzenia się tej koncepcji. Moim zdaniem jest to droga do szczęścia, nie zawsze łatwa i prosta ale za to skuteczna.

Przykład praktyczny, który u swego początku nie miał nic wspólnego z zarabianiem. Ja tylko chciałam aby Binka przestała marznąć i zaproponowałam, że zrobię jej sweter. Wspólnie omówiłyśmy formę, wpuściłam ją do mojego skarbca z włóczkami, by wybrała sobie kolory. Do koszyka z przędzami powędrowały ulubione kolory, fragmenty swetrów Taty Binki, świecidełka... A potem energia ruszyła, dziergałam coś co żyło własnym życiem. Mierzyłam na sobie i zastanawiałam się czy intencja się ziści, czy to się spodoba??? Bo tak  jest z każdym ubraniem tworzonym na miarę, póki się go nie pozszywa, nie wiadomo co z tego wyjdzie. Wszystko stało się jasne, gdy Balbina założyła sweter na siebie. Energia swetra połączyła się ze swoją macierzą i zaczęła krążyć: dzięki spotkaniu u Balbiny na którym była profesjonalna fotografka Karolina mam piękne zdjęcia do prezentacji. Coś kliknęło w przestrzeni i za tym swetrem posypały się kolejne zamówienia, choć oficjalnie sesję tę upubliczniam pierwszy raz po ponad roku czasu od powstania tego dzieła. Czysta energia serca jak w bajkach zrobiła swoje: ja mam kolejnych chętnych do otulenia a sweter intencyjny ogrzewa Cesarzową 😉 :D

Projektantka swetra Peri, fotograf Karolina Synowiecka, Modelka i muza Cesarzowa Binka