Lęk, to pierwotny instynkt samozachowawczy, ostrzegający Cię przed niebezpieczeństwem. Nie jest przyjemny, to rodzaj bólu, psychicznego o różnych natężeniach i pełni dokładnie tę samą rolę co ból fizyczny – chroni Cię. Spójrz na swój strach jak na smoka, groźnego, dzikiego, mogącego skrzywdzić, poparzyć ziejąc ogniem.

Ten smok ma jedno zadanie: ochrona Ciebie. Dlatego przestań się go obawiać i posłuchaj tego co on chce Ci powiedzieć. To jest Twój najszczerszy, troskliwy Przyjaciel Lęk. Wkrótce dojrzejesz do tego by mu podziękować za to że jest, oraz poczujesz dumę z powodu jego zachowań.

Aby Twój Smok się uspokoił, zadawaj mu pytania, dyskutuj z nim. Jeśli jesteś w sytuacji w Której Cię paraliżuje to znaczy, że dawno z nim nie rozmawiałaś/łeś. Zacznij od pytania „Przed czym mnie ostrzegasz, przed czym mnie chronisz?”

Zapewnij go też, o Waszym wspólnym celu, czyli chronieniu Ciebie.

Niekiedy już na tym etapie jesteś w stanie przekonać argumentami smoka i zamienić go w łagodną, łaszącą się bestię, która zostanie przy Tobie tylko po to by dodać Ci otuchy i mocy.

Jeśli Twój Przyjaciel Lęk, tak łatwo nie da się przekonać, znaczy że problem tkwi głębiej. W takim razie ułóż plan rozwiązania sytuacji, przed którą ostrzega Cię smok. Weź kartkę i notuj pomysły na rozwiązanie złej sytuacji, zrób burzę mózgu, a potem wybierz to co wydaje Ci się najlepszą drogą. Obserwuj jak Twoja bestia reaguje na propozycje spisane na kartce.

Bardzo istotne. Zbadaj przyczynę lęku. Odpowiedz sobie na pytanie czy obawiasz się o siebie czy inną osobę. Pamiętaj Twój Smok chroni tylko Ciebie! Więc jeśli obawiasz się o kogoś innego, zapytaj siebie w jakim kontekście problem innego człowieka rzutuje na Twoje emocje. Bardzo często wtedy okazuje się, że lęk dotyczy jednak obawy o o nas samych. Boimy się na przykład odrzucenia, braku miłości, złej oceny etc.

By zapewnić sobie niezależność emocjonalną w sytuacji gdy w nasz strach uwikłane są inne osoby, należy uświadomić sobie własną odrębność. Jesteśmy samodzielnym bytem. Tak siebie postrzegajmy przez pryzmat personalnych lęków. Mamy własne lekcje do odrobienia i tylko my możemy je zrealizować.

Medytacja:

Usiądź przed smokiem, wycisz się i obserwuj jakie myśli przepływają przez Twoją głowę. Wnętrze Twojej głowy to galeria sztuki lub muzeum. Przyglądaj się przepływającym myślom, jak ktoś kto zwiedza, ogląda ruchome wystawy. Obserwuj, nie oceniaj. Następnie zadaj sobie pytanie: Jaka będzie moja kolejna myśl? Jakiego koloru będzie moja następna myśl? Z której strony przypłynie moja następna myśl? Te pytania spowodują nieoczekiwany efekt: myśli przestaną napływać. Rozkoszuj się ciszą wewnętrzną, właśnie wyciszyłaś/łeś swój umysł. Galeria jest pusta.

Teraz wyobraź sobie, że w galerii przed Tobą pojawiają się drzwi do windy. Wchodzisz do niej, wciskasz poziom serca i zjeżdżasz w dół. Drzwi rozsuwają się przed Tobą i wychodzisz do miejsca przepełnionego miłością. Różowo- złotym światłem.

Czujesz się cudownie. Czujesz miłość, Twoją miłość, która Cię otacza. Przestrzeń serca powiększa się, rozszerza. Twoja miłość ogarnia nie tylko Twoje ciało ale i budynek w którym się znajdujesz, Twoją okolicę... miasto... kraj... kontynent... całą Ziemię, gwiazdy i kosmos.

Tak, tak wszystko jest miłością, i jednością. Wszystko pochodzi z miłości. To jest moc i siła, którą Ty teraz możesz wykorzystać by poczuć się szczęśliwą/ym, nabrać sił witalnych, radości. Wokół Ciebie zaczyna formować się biało-złota sfera – to Twoja siła i tarcza, to jest Twoja moc, która daje Ci pełną harmonię w życiu. Dlatego czujesz jak zdrowe jest Twoje ciało, jak dużo radości i miłości przepełnia Twoją duszę.

Z tym poczuciem otwórz oczy, by spojrzeć na smoka. Zapewnij go, że wszystko masz pod kontrolą jesteś silna/y. Gdy Ty poczujesz spokój wewnętrzny i brak problemów, smok będzie spokojny i da się pogłaskać. Sprawdź czy możesz to zrobić. Jeśli się nie da, nie naciskaj. Zostaw go w spokoju byś mogła/mógł mu udowodnić swoim działaniem iż panujesz nad wszystkim.

Wykorzystując plan stworzony w punkcie drugim, odpowiedz sobie na pytanie i oceń jak bardzo realne są zadania, które przed sobą postawiłeś, czy ich wypełnienie da Ci poczucie spokoju? Nawet jeśli nie rozwiążą natychmiast Twojego problemu, samo uruchomienie procesu powinno dać Ci satysfakcję i uspokoić smoka. W tym miejscu możesz zakończyć smoczą wizualizację. Pożegnaj się ze swoim Przyjacielem Lękiem i zapewnij go, że zrobisz wszystko co w Twojej mocy aby był spokojny.

Dwa ostatnie punkty, to zachowania, które również dodadzą Ci mocy. Przyjaciele, spotykaj się z nimi, rozmawiaj. Jednak uważaj, by na ich barki nie składać walk z Twoim lękiem, ponieważ tylko ty możesz przemienić bestię w opiekuna.

Z przyjaciółmi rozmawiaj konstruktywnie, szukajcie rozwiązań, uważaj by nie zalać ich toksyną emocjonalną. Jeśli korzystasz z czyjejś uwagi oraz pomocy, przyjmij intencję z wdzięcznością – nieważne co powie – jeśli powie to z miłością i troską o Ciebie, przekaże Ci swoją uwagę, skupi się na Tobie, odwdzięcz się tym samym. Poczuj jego miłość do Ciebie i siłę jaką to Ci daje. Masz wsparcie, jesteś bezpiecznya/y.

Samotność. Gdy czujesz wsparcie innych. Jesteś gotowy na wprowadzenie i utrwalanie równowagi. Masz plan działania, masz bratnie dusze wokół siebie (może nie zawsze rozumieją o co chodzi, ale wiesz że jesteś dla nich ważny/a). Teraz czas na działanie. Masz już cały oręż potrzebny do pokonania trudności. Wykonaj przynajmniej część planu, by Twój przyjaciel Lęk wiedział, że działasz, przyjęłaś jego przesłanie i dbasz o swoje bezpieczeństwo. W ten sposób przejawiasz wyraz miłości do samej/samego siebie. To go uspokoi. Będąc sam z sobą, teraz możesz odetchnąć, zagłębić się w siebie. Gdy poczujesz, że słabną Ci baterie, zjedź ponownie windą na poziom serca i powtórz resztę wizualizacji. Odwiedzaj często smoka. Bez wyobrażania sobie konkretów, poczuj i podziękuj za to wszystko od czego uratowało cię ostrzeżenie Twojego Przyjaciela Lęku. Poczuj się bezpiecznie, jest już dobrze...